Υμηττός: Προστατεύουμε ότι αγαπάμε, αγαπάμε ότι γνωρίζουμε

theodorouΓράφει η Σούλα Θεοδώρου Χλύκα
Δασολόγος –Περιβαλλοντολόγος
Δ/ντρια διαχείρισης κοινοχρήστων χώρων Δήμου Βύρωνα


Θυμάμαι, μικρό κορίτσι και αργότερα έφηβη, τις σχολικές εκδρομές είτε προς το μοναστήρι του Αη Γιάννη είτε από την είσοδο της Γραβιάς . Κάθε χρόνο, η ίδια διαδρομή, για όλα τα παιδιά της πόλης. Η απλωσιά της θέας από το μοναστήρι, τα τιτιβίσματα των πουλιών , οι οικογενειακές επισκέψεις από την είσοδο της Γραβιάς και η ανακάλυψη σημείων που μας ανέβαζαν τουλάχιστον σε επίπεδο «Ροβινσώνα Κρούσου» μας έκαναν να αγαπήσουμε το βουνό όχι μόνο αλλά να αγαπήσουμε και τη πόλη μας , και αυτή η αγάπη για κάποιους από μας υπήρξε καθοριστική στην επιλογή των σπουδών μας και της επαγγελματικής μας πορείας.


Ευλογία το βουνό για τη πόλη μας. Δεν χρειάζεται να επισημάνουμε τις ωφέλειες του δάσους.


Χρειάζεται όμως να τονίσουμε πως προστατεύουμε ότι αγαπάμε και αγαπάμε ότι γνωρίζουμε.


Επομένως το πρώτο μέλημα που πρέπει να έχει η δημοτική αρχή που θα προκύψει από τις εκλογές θα πρέπει να είναι η γνωριμία των κατοίκων με το βουνό.


Πόσοι αλήθεια γνωρίζουν ότι οι δημόσιες δασικές εκτάσεις που ανήκουν στη διοικητική περιφέρεια του δήμου μας είναι 1.183.000,00 τ.μ. ενώ οι παραχωρήσεις ανέρχονται στα 1.307.158, 50 τ.μ.;


Το συμπέρασμα που αβίαστα προκύπτει, είναι ότι λίγο παραπάνω από το μισό βουνό ΜΑΣ είναι παραχωρημένο είτε κατά κυριότητα είτε κατά χρήση.


Πόσοι γνωρίζουν τη χλωρίδα και τη πανίδα του βουνού μας;


Πόσοι γνωρίζουν τα φυσικά μοναπάτια του;


Πόσοι κάτοικοι τα τελευταία χρόνια έχουν επισκεφτεί το βουνό για να περπατήσουν, να κάνουν πικ νικ ή να παίξουν με τα παιδιά τους;


Πόσοι θέλουν και ΑΠΑΙΤΟΥΝ τη προστασία του;


Υπάρχει ελπίδα, αρκεί να αποφασίσουμε να δράσουμε με κύριο μέλημά μας τη προστασία και την ανάδειξη του ρόλου του Υμηττού με σκοπό η κοινωνία μας να ξαναγνωρίσει το βουνό μας.


Ελάχιστα ξύλινα κιόσκια,

χάραξη μικρών μονοπατιών με σήμανση,

φύτευση του χώρου δασικής αναψυχής Νεαπόλεως μαζί με ένα μικρό ξύλινο περίπτερο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης,

μια μικρή ξύλινη παιδική χαρά και ξύλινοι τραπεζοπάγκοι στην είσοδο της Γραβιάς, εκεί που υπήρχε το ξύλινο υπαίθριο θέατρο, μα κυρίως να νοιαζόμαστε για τη καθαριότητα και την ασφάλεια των όποιων εγκατάστασεων,

  ανάδειξη με φύτευση και καθαριότητα της θέσης θέας που προσφέρει ο χώρος έξω από το μοναστήρι του Αη Γιάννη,

  μικρές αντίστοιχες παρεμβάσεις στο λόφο Τσακού που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ορεινού όγκου, είναι οι απλές παρεμβάσεις που οφείλουμε να πραγματοποιήσουμε μαζί με τα αυτονόητα όπως η πυροπροστασία μέσω της ανάπτυξης μαζικού εθελοντικού κινήματος.


Όλα τα παραπάνω δε χρειάζονται πολλά χρήματα και μπορούν να ενταχθούν σίγουρα στα έργα που εκτελεί ο Σύνδεσμος Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού (ΣΠΑΥ) που συμμετέχει ο δήμος μας. Αλήθεια πόσα γνωρίζουν οι δημότες μας για αυτόν; Πόσο έχει αξιοποιήσει η πόλη μας τη συμμετοχή στον ΣΠΑΥ;

Αλλά είπαμε, προστατεύουμε ότι αγαπάμε και αγαπάμε ότι γνωρίζουμε.

ymittos

 

 

0/Post a Comment/Comments

Νεότερη Παλαιότερη