Του Στρατή Μαζίδη
Το κατάστημα με το ζόρι μάς προμήθευσε με ένα μεγάλο κομμάτι χαρτόνι, για να το στρώσω και να μπορέσω να κοιτάξω κάτω από το αυτοκίνητο. Μια κυρία κάλεσε την Πυροσβεστική. Εμένα, πάλι, το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στη μία και μοναδική αξιόπιστη επιλογή που είχα, την Ντίνα Μπουλούμπαση, πρώην πρόεδρο του Συλλόγου Ζωοφίλων Αγίας Παρασκευής και δραστήριο μέλος του.
Η Ντίνα ήρθε μέσα σε λίγα λεπτά. Έφτασε και η Πυροσβεστική. Για περίπου μία ώρα, με διάφορα τεχνάσματα και πολλή υπομονή, προσπαθούσαμε να βγάλουμε το φοβισμένο γατάκι από τη μηχανή του αυτοκινήτου. Καθώς η ιδιοκτήτρια του οχήματος δεν είχε πρόβλημα να το αφήσει όσο χρειαζόταν, αποχωρήσαμε, ώστε το ζώο να ηρεμήσει και να βγει μόνο του. Θα επιστρέφαμε αργότερα.
Πράγματι, περίπου μιάμιση ώρα αργότερα επιστρέψαμε με το μικρό να βρίσκεται ακόμη μέσα στη μηχανή. Η Ντίνα ήταν πλέον κατάλληλα εξοπλισμένη και, με υπομονή, κατάφερε να πιάσει το γατάκι. Το βάλαμε στο κουτί μεταφοράς και αμέσως το παρέλαβε μια κοπέλα που είχε αποφασίσει να το πάρει σπίτι της.
Τέλος καλό, όλα καλά.
Μόνο που αυτή είναι η καθημερινότητα των ανθρώπων του Συλλόγου Ζωοφίλων, ο οποίος σήμερα χρειάστηκε να δράσει και εκτός Αγίας Παρασκευής.
Αντιλαμβάνεται κανείς ότι πίσω από τέτοιες διασώσεις κρύβεται ένα τεράστιο καθημερινό έργο, με αμέτρητες ώρες εθελοντικής εργασίας, που προκύπτουν από το πουθενά, προσωπικές δαπάνες και μεγάλη σωματική και ψυχική κούραση. Και όλα αυτά τόσο από τον Σύλλογο όσο και από μεμονωμένους ανθρώπους που προσφέρουν καθημερινά.
Κι όμως, ο Σύλλογος Ζωοφίλων δεν πήγε ποτέ στο Δημοτικό Συμβούλιο για να προωθήσει τα αιτήματά του. Ούτε κάποιος αιρετός, συμπολιτευόμενος ή αντιπολιτευόμενος, θυμάμαι να ανέλαβε ποτέ να τον υποστηρίξει έμπρακτα στα θεσμικά όργανα του Δήμου.
Χρόνια τώρα τού υπόσχονται όχημα, το οποίο όμως δεν αποκτά ποτέ. Άλλοτε του υπόσχονται χώρο, ο οποίος με κάποιον τρόπο καταλήγει να χρησιμοποιείται για άλλον σκοπό, την ώρα που συχνά προκύπτει ανάγκη προσωρινής φιλοξενίας ενός ή περισσότερων ζώων.
Για χρηματοδότηση, ούτε λόγος. Στην Αγία Παρασκευή, διαχρονικά, βρίσκουμε χρήματα για τσιμπούσια και γλέντια.
Δεν παραβλέπει κανείς ότι ο Δήμος Αγίας Παρασκευής βάζει μεγάλη, κυρίως οικονομική, πλάτη στη διαχείριση των ζώων, όπως άλλωστε υποχρεούται από τον νόμο. Όμως, τα χρήματα αυτά πιάνουν τόπο και χάρη στους ανθρώπους που βρίσκονται διαρκώς σε εγρήγορση σπεύδοντας να αντιμετωπίσουν κάθε περιστατικό. Σημαντικό ρόλο έχει παίξει και η Μαίρη Μαούνη, μέλος του Συλλόγου, η οποία έχει αναλάβει την αντίστοιχη δημοτική υπηρεσία και έχει δώσει λύσεις σε αρκετά ζητήματα.
Γιατί τα λέμε όλα αυτά;
Πρώτον, επειδή χρειάζεται να γίνουν περισσότερα. Και δεύτερον, επειδή κυκλοφορεί τελευταία η άποψη ότι ο Σύλλογος λαμβάνει όλη την προβολή.
Ποια προβολή; Ποιο το όφελός του;
Αλλά αν κάποιος θέλει να προβληθεί κι αυτός, δεν έχει παρά να ενημερώσει τον Σύλλογο ή να δηλώσει ανεξάρτητα πως είναι διαθέσιμος, κάθε μέρα και κάθε ώρα, για οτιδήποτε χρειαστεί.
Γιατί η προσφορά δεν κρίνεται από το ποιος προβάλλεται περισσότερο, αλλά από το ποιος είναι πραγματικά εκεί όταν χρειάζεται.
