ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΤΟΥ ΚΥΝΗΓΟΥ – ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

Μόλις λίγα χιλιόμετρα από την κεντρική πλατεία της πόλης απέχει η Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου του κυνηγού – των φιλοσόφων. Επισκεφθήκαμε τη Μονή ένα πρωινό του Αυγούστου αλλά δυστυχώς το επισκεπτήριο μόλις είχε παρέλθει. Επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με τη Μονή και ζητήσαμε την άδεια να την επισκεφθούμε και να μας δώσει κάποια από τις αδερφές εκεί ορισμένα ιστορικά στοιχεία για να τα παραθέσουμε στο μικρό μας οδοιπορικό. Το επόμενο πρωί δεχθήκαμε τηλεφώνημα από την ηγουμένη Ταβιθά η οποία μας είπε πως θα μπορούσε να μας δωρίσει ως ευλογία ένα ιστορικό της Μονής. Στο ιστορικό θα εμπεριέχονταν και φωτογραφίες καθώς λόγω των στρατοπέδων γύρω από την Ι.Μ. απαγορεύονται οι φωτογραφήσεις.

Το ίδιο απόγευμα επισκεφθήκαμε τη Μονή και με το τέλος της ανάγνωσης των Χαιρετισμών στο καθολικό της Ι.Μ. η ηγουμένη μας δώρισε το ιστορικό. Η συνομιλία μαζί της ήταν δυστυχώς πολύ σύντομη. Αλλά και όσες άλλες αδερφές συναντήσαμε μολονότι ευγενέστατες και γεμάτες ευχές υπήρξαν λιγομίλητες, δείγμα του πόσο αφοσιωμένες είναι στο Θεό καθώς και του γεγονότος ότι δεν αφήνονται να αποσπώνται από την αποστολή τους εκεί.

Η Ι.Μ. βρίσκεται σε προνομιακό σημείο. Ανάμεσα σε πευκόφυτη περιοχή και μια θέα που εκτείνεται από τον Πειραιά και τη Σαλαμίνα έως ακόμη και την Αρτέμιδα! Όπως μας πληροφόρησε η ηγουμένη Ταβιθά αλλά και το ιστορικό, δεν έχει εξακριβωθεί η χρονολογία ιδρύσεως της Μονής. Σύμφωνα με ιστορική πηγή ο ναός φαίνεται να προϋπήρχε της Μονής ήδη από τον 10ο ή 11ο αιώνα μ.Χ. και πως ορισμένοι μοναχοί αφού αγόρασαν τη γύρω γη συνετέλεσαν το μοναστήρι. Την επονομασία “κυνηγός” φέρεται κατά μία άποψη να την έλαβε ή από το γεγονός ότι η περιοχή αυτή ήταν τόπος για κυνήγι ή από το όνομα του κτήτορά της. Κατά άλλη θεωρία οφείλεται στον ηγούμενο της Βασίλειο Κυνηγό. Όσο για της επωνυμία “Μονή των φιλοσόφων” υπάρχουν δύο απόψεις. Ή μια ότι η Μονή ιδρύθηκε από μοναχό ή μοναχούς που πρωτύτερα ασκήτεψαν στην ομώνυμη Μονή στη Δημητσάνα ή οφείλεται σε μοναχούς της ίδιας Μονής που κατά τη φραγκοκρατία μετέστησαν στη Μονή του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.

Γενικά ιστορικά στοιχεία για τη Μονή δεν υπάρχουν. Κατά τον Σουρμελή υποστηρίζεται ότι σώζονταν έγγραφα τα οποία χάθηκαν κατά την Επανάσταση όταν και το αρχείο του μοναστηριού καταστράφηκε. Πάντως τα σημερινά μετόχια της Ι.Μ. μαρτυρούν ότι ήκμασε για αιώνες. Η διάλυση από την Αντιβασιλεία 412 από τα 500 μοναστήρια οδήγησε και στην ερήμωση της Μονής. Το 1837 εκποιήθηκε όλη της η περιουσία στην Αττική. Από 1916-17 ως το 1969 αποτέλεσε παρεκκλήσιο του ιερού ναού Ζωοδόχου Πηγής Παιανίας ενώ το 1921 ανακηρύχθηκε ως Βυζαντινό μνημείο. Το 1943 επανιδρύθηκε ως μετόχι της Ι.Μ. Φανερωμένης στη Σαλαμίνα και το 1969 ως μετόχι της Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου Κλειστών. Τελικά το 1975 με Π.Δ. ανασυστάται ως γυναικεία κοινοβιακή μονή και με τη μορφή αυτή υφίσταται ως σήμερα. Στα χρόνια της κατοχής χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία ιδιωτών, σταύλος και χοιροστάσιο.

Στο εσωτερικό του ναού παρατηρήσαμε ότι σώζονται λίγες αγιογραφίες μολονότι ο ναός υπήρξε όλος αγιογραφημένος. Δυστυχώς όμως σε καιρούς ερήμωσης της Μονής υπήρξαν χωρικοί που σοβάτισαν το ναό τόσο εκτός όσο και εντός καταστρέφοντας την αγιογράφηση προκειμένου να πιάσει ο σοβάς. Πολύ όμορφο είναι και το μαρμάρινο ανάγλυφο τέμπλο του ναού. Το αρχικό δυστυχώς είχε καταστραφεί κι ένα μόνο τεμάχιο βρέθηκε το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί από τους Τούρκους σε οικοδομή της Ακρόπολης. Σήμερα λοιπόν στη Μονή υπάρχει το ένα επιστήλιο ενώ τα λοιπά τεμάχια του τέμπλου είναι απομιμήσεις. Πάραυτα ο ναός δε χάνει την ομορφιά του και σχεδόν αμέσως μπορεί άνετα να αισθανθεί κανείς πως βρίσκεται στα χρόνια της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Μια επίσκεψη στην Ι.Μ. του αγίου Ιωάννου Προδρόμου του κυνηγού – των φιλοσόφων πραγματικά αξίζει τον κόπο από όποια πλευρά κι αν το εξετάσετε. Αν είστε φυσιολάτρες θα σας αρέσει η τοποθεσία. Αν είστε λάτρες της ιστορίας, ένα παλαιό και ιστορικό μνημείο σας περιμένει. Το βασικότερο όμως είναι πως αν είστε πιστοί θα θαυμάσετε την αφοσίωση των μοναζουσών στο έργο και την αποστολή τους οι οποίες θα σας εξυπηρετήσουν σε οτιδήποτε δίχως να παρασύρονται ταυτόχρονα σε προσωρινές περισπάσεις.