Ενεργοποιήθηκε το ρήγμα του ΠΑΟΔΑΠ – Έχει δώσει μεγάλους σεισμούς στο παρελθόν

 
Filed under: ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ |

seismografosΜια πολύ δύσκολη βραδιά πέρασε η Δημοτική Αρχή κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου καθώς είναι πλέον φανερό ότι καταγράφονται σημαντικές εσωτερικές παθογένειες ενώ φαίνεται πως έχουν δρομολογηθεί εξελίξεις που θα οδηγήσουν σε νέες αριθμητικές ισορροπίες.

Του Στρατή Μαζίδη

Εν αρχή ήταν η δήλωση του συνήθως ήπιου και πάντα μετρημένου Κώστα Χατζηανδρέου περί μοναχικής πορείας στο ΔΣ, διαφωνίας του με τον τρόπο άσκησης της διοίκησης και επικείμενης μελλοντικής ανακοίνωσης των αποφάσεών του.

Στη συνέχεια ακολούθησε το ζήτημα του ΠΑΟΔΑΠ και των εκεί συνθηκών. Η ιδέα της συζήτησης του θέματος ανήκε στον ανεξάρτητο δημοτικό σύμβουλο Γιάννη Μυλωνάκη και το σχετικό αίτημα κατέθεσε ο πρώην δήμαρχος Βασίλης Γιαννακόπουλος λόγω των ισχυόντων από τον κανονισμό λειτουργίας του ΔΣ.

Το νόημα της όλης πολύωρης συζήτησης μπορεί να συνοψιστεί στο εξής: Μυλωνάκης – Γιαννακόπουλος, ως εισηγητές και Λογοθέτης, Ρεμπούτσικα, Πετσατώδη έθεσαν σοβαρά ζητήματα, η ουσία των οποίων δεν αμφισβητήθηκε ούτε διαψεύστηκε ενώ η σημερινή Δημοτική Αρχή και διοίκηση του ΠΑΟΔΑΠ επέρριψε ευθύνες στους προκατόχους της για την κάκιστη κατάσταση στην οποία παρέλαβε τον Οργανισμό.

Ο κ. Γιαννακόπουλος που έχει πράγματι μια φιλονικία με τον πρόεδρο του Οργανισμού, κ. Παπαμιχαήλ ανέφερε παρά το έντονο ύφος του αλήθειες που δεν αμφισβητούνται, όπως η πραγματικότητα των διαρκών παραιτήσεων μελών του ΔΣ του Οργανισμού και μάλιστα επιλογών της Δημοτικής Αρχής.  Επίσης ανέδειξε τα παράπονα εργαζομένων, καθηγητών και δημοτών αναρωτώμενος ως προς το ποιο πολιτιστικό έργο παράγει ο ΠΑΟΔΑΠ μιλώντας για μπάχαλο. Ο πρώην Δήμαρχος ζήτησε [αρχικά] την αλλαγή του προέδρου για να “σταματήσει ο κατήφορος” ενώ στο τέλος της συζήτησης προσέθεσε πως η παραμονή του δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα σε πρόσωπα της αντιπολίτευσης.

Λιγότερο πολιτικός αλλά περισσότερο τεχνοκρατικός και βασικός εισηγητής, ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος και τ. πρόεδρος του ΟΑΔΑΠ, Γιάννης Μυλωνάκης παρουσίασε με νούμερα και αριθμούς το σημερινό status quo του Νομικού Προσώπου. Ξεκίνησε λέγοντας πως η Δημοτική Αρχή ικανοποιείται από το ελάχιστο και πανηγυρίζει για αυτό». Μίλησε για κατάρρευση των δομών και αποσαφήνισε πως ο κ. Παπαμιχαήλ μπορεί να είναι ένας έγκριτος νομικός αλλά δεν έχει σχέση με τον πολιτισμό και αθλητισμό σημειώνοντας πως υπεύθυνος για τη σημερινή κατάσταση είναι ο Δήμαρχος κ. Σταθόπουλος. Επιγραμματικά:

> Σημείωσε και αυτός την αποχώρηση προσώπων όπως η Κατερίνα Φλατσούση και ο Γιάννης Καραγιαννάκης από το ΔΣ του ΠΑΟΔΑΠ ενώ κατηγόρησε τη Δημοτική Αρχή ότι δεν επιθυμεί την πραγματική συμμετοχικότητα και δεν ακούει συμπληρώνοντας πως όταν διαδέχθηκε ο ίδιος την Ελένη Δάβαρη στον ΟΑΔΑΠ έκτισε πάνω στο δικό της έργο.

> Ως προς τα νούμερα σημείωσε ότι μόνο στον Αθλητικό Οργανισμό το 2010 υπήρχαν 1700 άτομα που συμμετείχαν στα προγράμματα με έσοδα περίπου € 250.000,00. Μέσα από μια διαρκώς φθίνουσα πορεία στα χρόνια που ακολούθησαν, φθάσαμε σήμερα στα 706 άτομα και περίπου στα μισά χρήματα ως εισπράξεις. Άξιο αναφοράς ότι το 2010 έτρεχαν εγκαίρως 14 αντί για 4 όπως σήμερα προγράμματα, σε όλα τα σχολεία δίνοντας απασχόληση σε 650 άτομα.

> Στα Εργαστήρια Τέχνης από τις € 136.000 εισπράξεων το 2010, φτάσαμε μέσα από μια αντίστοιχη πορεία στις € 64.000 το 2016.

> Υπογράμμισε την έλλειψη ενημέρωσης για τις δραστηριότητες του Οργανισμού όσο και δια της ανύπαρκτης ιστοσελίδας του πληροφορώντας πως σε επικοινωνία ενδιαφερομένων στα μέσα Σεπτεμβρίου ως προς την τύχη των αθλητικών προγραμμάτων, δε δίνονταν απαντήσεις

> Τόνισε την απασχόληση καθηγητών, μουσικών και γυμναστών με προφορικές συμφωνίες

> Προσέθεσε ότι υλοποιούνται 27 προγράμματα της ΓΓΑ από τα 70 το 2010 και ότι πέρυσι δεν πραγματοποιήθηκε κανένα [τα οποία είχαν σταματήσει εντελώς επί της προηγούμενης δημοτικής αρχής όπως ενημέρωσε ο κ. Παπαμιχαήλ]

> Στάθηκε στα ζητήματα του κολυμβητηρίου και του προπονητηρίου τα οποία σέρνονται στο χρόνο, ανέφερε ότι δεν υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τον αθλητισμό ει μη μόνο σπασμωδικές δράσεις

> Επίσης δήλωσε ότι η Δημοτική Αρχή «αγωνιά να υπάρχουν ανακοινώσεις πως κάτι γίνεται. Κάνατε ακόμη ανακοίνωση πως μαζέψατε τις καρέκλες στον Ιόλα». Σημείωσε επίσης [για δεύτερη φορά σε συνεδρίαση του ΔΣ] ότι πολλοί φορείς παραπονούνται στο Δήμαρχο για τον Πρόεδρο του Οργανισμού και πως ο πρώτος παραδέχεται την ύπαρξη του προβλήματος

> Τέλος σημαντική ήταν και η αναφορά του στο γεγονός ότι πρέπει να επανέλθει η πολιτική που είχε ξεκινήσει το 2010 ως προς τη θέσπιση κανόνων απέναντι στου Αθλητικούς Συλλόγους που ζητούν αθλητικούς χώρους και δημοτικές επιχορηγήσεις.

Επί της ουσίας απαντήσεις δε δόθηκαν στα παραπάνω ούτε διαψεύστηκε κάτι. Απεναντίας το βασικό επιχείρημα της απάντησης της πλειοψηφίας ήταν η κατάσταση στην οποία παρελήφθη η διοίκηση του ΠΑΟΔΑΠ το Σεπτέμβριο του 2014 όπου όπως δήλωσε ο κ. Παπαμιχαήλ δεν υπήρχαν ούτε καθαρίστριες, ενώ δεν υπήρχαν συμβάσεις για καθηγητές στο Ωδείο και τα Εργαστήρια Τέχνης. Ο Πρόεδρος του Οργανισμού ανέφερε ότι παρέλαβε ένα νομικό πρόσωπο υπό διάλυση.

Από τις υπόλοιπες τοποθετήσεις σημειώνουμε την αποστροφή της ανεξάρτητης δημοτικής συμβούλου, Μαρίας Ρεμπούτσικα για τον πολιτισμό λέγοντας “πολύ κάτι ίσον τίποτα”. Σημείωσε ακόμη ότι ο κ. Παπαμιχαήλ δεν εκπροσωπεί τον πολιτισμό αλλά αυτό είναι ένα πρόβλημα της πολιτικής εξουσίας η οποία κάνει τις επιλογές της.

Επίσης ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος, Γιάννης Λογοθέτης στάθηκε στο γεγονός ότι καθημερινά γίνεται μια “προβολή του αυτονόητου” ενώ τόνισε πως ο πολιτισμός στην πόλη λειτουργεί με το κινητό του Δημάρχου. Ανέφερε ότι η κατάσταση δεν είναι καλή στον ΠΑΟΔΑΠ, θύμισε τα αθλητικά δρώμενα επί εποχής Μυλωνάκη στον ΟΑΔΑΠ που έβγαζε την πόλη στους δρόμους ενώ έκανε δύο ακόμη σημαντικές επισημάνσεις. Η πρώτη πως υπάρχει μια έλλειψη οργάνωσης στον ΠΑΟΔΑΠ και η δεύτερη πως ο Δήμαρχος δεν απήντησε ουσιαστικά σε τίποτε.

Από την πλειοψηφία πρέπει να τονιστεί πως η Ελισάβετ Πετσατώδη έκανε λόγο για απαξίωση της συζήτησης και του ΠΑΟΔΑΠ με την αποχώρηση του Δημάρχου πριν ολοκληρωθεί το θέμα και σημειώνοντας κι αυτή ότι δε δόθηκαν απαντήσεις.

Στο τέλος της συζήτησης ο κ. Μυλωνάκης πρότεινε να μπει σε ψηφοφορία ένα πλαίσιο προτάσεων που θα διέπει τη λειτουργία του ΠΑΟΔΑΠ όπως ο έγκαιρος προγραμματισμός, η σωστή ενημέρωση κ.ο.κ., η οποία όμως δεν έγινε δεκτή από τον Πρόεδρο του ΔΣ, κ. Βλάχο με τη δικαιολογία ότι αυτά περιγράφονται στο καταστατικό του Οργανισμού και παρά την επιμονή του πρώτου με το επιχείρημα το ΔΣ ως κορυφαίο όργανο να δώσει ξεκάθαρη εντολή στο Νομικό Πρόσωπο και να διασφαλίσει τα συμφέροντα των δημοτών.

Συμπερασματικά,

ο κ. Μυλωνάκης πέτυχε να φέρει το θέμα σε συζήτηση και να ενεργοποιήσει το ρήγμα του ΠΑΟΔΑΠ το οποίο από το 2011 έχει δώσει μεγάλους σεισμούς. Μιλώντας απλά και ευγενικά, δίχως να γκαρίζει και να επιτίθεται προσωπικά, έδειξε για ακόμη μια φορά πως πρέπει να γίνεται η αντιπολίτευση πατώντας σε νούμερα και δεδομένα.

ο Δήμαρχος δεν κάλυψε πολιτικά τις επιλογές του. Δεν τον ακούσαμε να λέει πως ο κ. Παπαμιχαήλ κάνει άψογα τη δουλειά του ούτε διέψευσε τα παράπονα που του γίνονται από φορείς για τον Οργανισμό και τις απαντήσεις που δίνει. Επίσης αποχώρησε κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Θα πρέπει ακόμη να σημειωθεί η απουσία μελών της συμπολίτευσης όπως πχ ο Γιάννης Σιδέρης κι ενώ ήταν αναμενόμενο πως το θέμα του ΠΑΟΔΑΠ θα εξελισσόταν σε πολιτική μάχη. Με άλλα λόγια δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να υπερασπισθούν το συνάδερφό τους.

είδαμε συριζαίο αντιδήμαρχο να επαινεί αντιπολιτευόμενο νεοδημοκράτη δημοτικό σύμβουλο ο οποίος επί μακρόν δυναμίτιζε τις συνεδριάσεις στο παρελθόν κοντραριζόμενος έντονα με τον Πρόεδρο του σώματος. Συμφωνεί άραγε η δημοτική ομάδα με τα επαινετικά του σχόλια; Δε νομίζω.

ακούσαμε μια ενδιαφέρουσα ερώτηση από το δημοτικό σύμβουλο, Κώστα Τσιαμπά ως προς την παρουσία διαφημιζομένων στα φυλλάδια του κινηματογράφου ενώ δεν υπήρχε τέτοια απόφαση. Ρώτησε που και πως πληρώθηκαν οι διαφημίσεις αυτές διότι δεν καταγράφονται πουθενά στα έσοδα του Οργανισμού. Απάντηση δεν έλαβε.

τα νούμερα δείχνουν πως το Νομικό Πρόσωπο δε βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης αλλά συρρίκνωσης. Απεναντίας από το 2011 και μετά, και παρά το γεγονός ότι Αθλητισμός και Πολιτισμός αποτελούν ένα ενιαίο Νομικό Πρόσωπο, δεν μπορεί να συναγωνιστεί τις επιδόσεις του τότε μόνο Αθλητικού Οργανισμού. Τα βασικά θέματα δεν απαντήθηκαν αλλά δικαιολογήθηκαν με βάση το τι παρελήφθη. Η άλλοτε ναυαρχίδα διείσδυσης στην τοπική κοινωνία, έχει εξελιχθεί σε αχίλλειο πτέρνα των τελευταίων δημοτικών αρχών.

ο κ. Παπαμιχαήλ μπορεί να παρέλαβε ένα Νομικό Πρόσωπο σε πολύ άσχημη κατάσταση ωστόσο τρία χρόνια αργότερα το αεροπλάνο θα όφειλε να έχει πάρει ή έστω ανακτήσει ύψος. Οι δράσεις του ΠΑΟΔΑΠ δεν μπορούν να ανακοινώνονται μια μέρα πριν ξεκινήσουν ή ακόμη και αφού ξεκίνησαν. Δεν μπορεί η όποια ενημέρωση να γίνεται όταν πια μικροί και μεγάλοι αθλούμενοι έχουν κάνει τις επιλογές τους. Δε γίνεται επίσης σε κάποιες περιπτώσεις να μην υπάρχει καν ενημέρωση. Το σινεμά δεν μπορεί να λειτουργεί μόλις 40 ημέρες το χρόνο με το πρόγραμμα των ταινιών να αφήνει μια ιδέα πολιτικής κατεύθυνσης. Στον ΠΑΟΔΑΠ υπάρχει μεγάλο εύρος αρμοδιοτήτων αλλά έλλειψη προγραμματισμού. Σε δράσεις και αποφάσεις του Διαύγεια γίνονται σημαντικά λάθη. Άλλοτε πάλι αποφασίζεται κάτι, δίνονται ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και μετά απλά δε γίνεται τίποτε. Όταν πάλι πρόσωπα όπως η Κατερίνα Φλατσούση και ο Γιάννης Καραγιαννάκης αποχωρούν, όπως επίσης και άλλα μέλη που τοποθετήθηκαν στο ΔΣ του ΠΑΟΔΑΠ από τη “Νίκη”, τότε χτυπούν καμπανάκια. Ο Δήμαρχος που δεν έχει διαψεύσει ότι στον ΠΑΟΔΑΠ υπάρχουν θέματα (και όχι μόνο σε παραπονούμενους φορείς) , δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι κανείς δεν τον είχε προειδοποιήσει και μάλιστα από τον Ιούνιο του 2014 ότι η τοποθέτηση του κ. Παπαμιχαήλ στον Οργανισμό θα αποδεικνυόταν σημαντικό σφάλμα. Απεναντίας ο κ. Παπαμιχαήλ ως νομικός με μεγάλη εμπειρία από συνεδριάσεις κ.ο.κ., θα ήταν ο πλέον κατάλληλος για πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου διότι γνωρίζει τα όρια, ξέρει τι εστί θεσμικός και θα είχε αναβαθμίσει το ρόλο του κορυφαίου οργάνου της πόλης που διέρχεται κρίση με αιρετούς από όλες τις πλευρές να απουσιάζουν για μήνες, μωρά να κλαίνε την ώρα των εισηγήσεων, εξωθεσμικούς να τοποθετούνται δίχως να υπάρχει λόγος, ομιλητές να διακόπτονται όποτε λένε κάτι αιχμηρό κ.ο.κ.

υπάρχει μια μορφή συνεννόησης κι επικοινωνίας ανάμεσα σε ορισμένους ανεξάρτητους δημοτικούς συμβούλους ή είναι η ιδέα μου;

Share This Post