Βίλα Ιόλα: Πού πάμε Θεέ μου;

 
Filed under: ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ |

iolasΟ τίτλος είναι εμπνευσμένος από την κοινοποίηση του Δημάρχου Αγίας Παρασκευής, Γιάννη Σταθόπουλου σε κάποιο γκρουπ του Facebook μιας κινηματογραφικής ταινίας την ώρα που τοποθετείτο επικεφαλής παράταξης κατά την διάρκεια της χθεσινής συνεδρίασης (18/7) για το μείζον θέμα της αγοράς (με χρήματα των δημοτών) της βίλας Ιόλα! Εντούτοις έτσι όπως εξελίχθηκε η συνεδρίαση και με όλα όσα παρακολουθήσαμε, ταιριάζει γάντι!

Του Στρατή Μαζίδη

Πολλά μπορεί να πει κανείς για τη χθεσινή συνεδρίαση είτε σε επίπεδο ουσίας όσον αφορά τα της βίλας είτε σε πολιτική αναφορά καθώς η Δημοτική Αρχή εξέρχεται διχασμένη έχοντας υποστεί βαρύτατη ήττα ενώ κάποια άλλα πρόσωπα μας έδειξαν ότι ήρθε πλέον η ώρα να αποστρατευθούν μη έχοντας κάτι άλλο να συνεισφέρουν.

Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι επρόκειτο για μια εξαρχής πολωμένη συνεδρίαση σε βαθμό που κάποιος θα μπορούσε να μιλήσει για πολιτικό εκβιασμό καθώς το δίλλημα δεν ήταν ναι ή όχι στην αγορά της βίλας Ιόλα όπως κάποιοι τεχνηέντως επιχειρούσαν να περάσουν, αλλά ναι ή όχι στην αγορά με ένα τρόπο δομημένο που σύμφωνα με όσα ισχυρίστηκε η αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών κ. Πετσατώδη βασίζεται στην “προχειρότητα, την ηθελημένη ασάφεια, τις προσχηματικές συναντήσεις και την έκθεση του εγχειρήματος σε κίνδυνο”.

Σε επίπεδο ουσίας

Στα της βίλας Ιόλα τέθηκαν δεκάδες ουσιαστικές ερωτήσεις από μεγάλη μερίδα της αντιπολίτευσης δίχως όμως να δοθούν σαφείς απαντήσεις.

Καταρχήν στην πλέον κρίσιμη συνεδρίαση των τελευταίων ετών δεν παρίσταντο ούτε η νομική ούτε η οικονομική υπηρεσία ώστε να δώσουν απαντήσεις και ιδίως να διαβεβαιώσουν εγγράφως ότι πράγματι μπορεί προχωρήσει ο Δήμος Αγίας Παρασκευής σε αυτή την αγορά όταν παρουσιάζει ξανά ελλειματικούς ισολογισμούς.

Πώς θα πληρωθούν οι δόσεις των 3 εκ. ευρώ; Η ουσιαστική εκμηδένιση του τεχνικού προγράμματος δε φαίνεται να επαρκεί.

Η αξιωματική αντιπολίτευση έθεσε αρκετά ουσιώδη ερωτήματα επί του κειμένου της εκτίμησης αλλά και στο οικονομικό πεδίο. Απαντήσεις δε δόθηκαν. Μήπως γιατί δεν υπάρχουν;

Ο τ. Δήμαρχος Βασίλης Γιαννακόπουλος αναρωτήθηκε αν αυτή είναι η κατάλληλη συγκυρία και για ποιο λόγο η Δημοτική Αρχή δεν κινήθηκε επί τρία χρόνια ούτε μια φορά διεκδικητικά ώστε να αποκτήσει και όχι να αγοράσει η ίδια τη βίλα Ιόλα. Επίσης σχολίασε το πως είναι δυνατόν να υπάρχει κρίση για το ΥΠ.ΠΟ. το οποίο δηλώνει πως δεν μπορεί να αγοράσει τη βίλα αλλά να μην υπάρχει για το Δήμο. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο κ. Γιαννακόπουλος ξεκαθάρισε ότι το ακίνητο δεν κινδυνεύει να χαθεί μιας και το τελευταίο διάστημα επενδύθηκαν αρκετά σε αυτήν την κινδυνολογία.

Ο Ανδρέας Γκιζιώτης (Λαϊκή Συσπείρωση) εξέφρασε τις αμφιβολίες του όσον αφορά τον τρόπο της εκτίμησης και υπογράμμισε πως είναι δυνατόν ο ιδιοκτήτης να αποκτά το ακίνητο με € 1,5 εκ. να αρνείται να το πουλήσει με € 5,5 εκ. στο ΥΠ.ΠΟ. το 2005 και τώρα να ζητά € 3 εκ από το Δήμο Αγίας Παρασκευής.

Θέματα όμως ουσίας που αποκαλύπτουν την έλλειψη ευρύτερου σχεδιασμού αλλά και το ποια είναι η μοίρα που μας περιμένει όσον αφορά τη βίλα Ιόλα έκανε ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος, Γιάννης Μυλωνάκης.

Εν αρχή υπενθύμισε στο Δήμαρχο το προεκλογικό του πρόγραμμα όπου δεσμεύεται ότι για τα σοβαρά θέματα θα διεξάγονται δημοψηφίσματα ζητώντας από το Γιάννη Σταθόπουλο να φανεί συνεπής απέναντι στο πρόγραμμά του δίχως όμως να λάβει απάντηση.

Επίσης αναρωτήθηκε αν η μοίρα της βίλας θα είναι με βάση όσα ακούστηκαν από πολίτες στο Δημοτικό Συμβούλιο να γίνονται παζάρια, γκράφιτι και φασολάδες. Τρεις φορές έθεσε το ερώτημα στο Δήμαρχο χωρίς καμία ανταπόκριση.

Ο κ. Μυλωνάκης επίσης διερωτήθηκε γιατί δεν εμφανίζονται όλοι αυτοί οι φίλοι της τέχνης που επικαλείται ο βιογράφος του Ιόλα κ. Σταθούλης, όπως ο εκ Βραζιλίας ορμώμενος με τα 50 εκ ευρώ ώστε να δώσει μόλις 3 εκ και να αποκτηθεί η βίλα.

Τελικά παρατήρησε εύστοχα πως το σχέδιο της Διοίκησης είναι το “δεν έχουμε σχέδιο” και ότι η αποτυχία θα φέρει το όνομα “Γιάννης Σταθόπουλος”.

Ουσιώδης και η ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος Μαρία Ρεμπούτσικα, η οποία θύμισε το κακό προηγούμενο με το Μέγαρο Μουσικής και ως εκπρόσωπος της τέχνης υπενθύμισε ότι τον πολιτισμό τον κάνουν οι άνθρωποι ακόμη και στο δρόμο και όχι τα κτίρια.

Επίσης η κ. Ρεμπούτσικα κατέρριψε και το ψευτοδίλλημα των Γκιόκα και Παπαμιχαήλ του “ή το θέλουμε ή δεν το θέλουμε” καθώς κανείς δεν είναι αντίθετος με την απόκτηση αλλά με την αγορά και το συγκεκριμένο τρόπο που έχει επιλέξει η Δημοτική Αρχή για να την υλοποιήσει.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο Κώστας Κρητικίδης κυριολεκτικά ικέτευσε αρκετές φορές  το Δήμαρχο να αποσύρει το θέμα διότι το ακίνητο τίθεται σε κίνδυνο.

Επιπλέον αποκαλύφθηκε χθες από τον κ. Ιωσηφίδη, γαμπρό του ιδιοκτήτη ότι η Δημοτική Αρχή πλησίασε την ιδιοκτησία με το εξελέγη, δηλαδή το Μάιο του 2014. Αυτό ήταν κάτι που ουδείς σήκωσε κατά τη συνεδρίαση αλλά και κανείς δε διέψευσε. Δηλαδή επί τρία χρόνια ο Δήμος βρισκόταν σε μια μυστική διαδικασία διαπραγμάτευσης.

Ωστόσο τα φαρμακερά βέλη εκτοξεύθηκαν εντός των τειχών από τους τρεις αρνητικούς τελικά πρωταγωνιστές της συνεδρίασης, ήτοι τους αντιδημάρχους Πετσατώδη – Σιδέρη και τον τ. αντιδήμαρχο Κώστα Χατζηανδρέου.

Και εδώ ερχόμαστε στο πολιτικό επίπεδο.

Η κ. Πετσατώδη μίλησε για “προσωπική υπόθεση αντί για γιορτή”, “το πρόβλημα ξεκινά από τη Δημοτική Αρχή”, “ηθελημένη ασάφεια”, “βιαστικές ενέργειες”, “προχειρότητα”, “ασαφή εισήγηση με κενά και ασυνέχειες”, “μπαίνει σε κίνδυνο το ακίνητο”, “δεν έχω εισακουστεί ποτέ”, “δεν έχουμε τους υπαλλήλους και τους φύλακες που χρειάζεται”, “προσχηματική συνάντηση της περασμένης Παρασκευής με τους αρχηγούς των παρατάξεων”, “θα έχουμε πρόβλημα”.

Για έλλειψη πλάνου μίλησε και ο κ. Σιδέρης όπως και ο κ. Χατζηανδρέου, που υπήρξαν εξ ίσου οξύτατοι στις τοποθετήσεις τους.

Το παράδοξο της συνεδρίασης είναι ότι ο πρόεδρος του Σώματος, κ. Βλάχος ενώ ασκούσε κριτική στις εύλογες απορίες της αντιπολίτευσης και καλούσε όποιον ομιλούντα τοποθετείτο ουσιαστικά να επισπεύσει, δεν έβγαλε κουβέντα απέναντι στα όσα κυριολεκτικά έσουραν οι παραπάνω στη διοίκηση ενώ όπως είπε ο κ. Μυλωνάκης ξέσπασε σε χειροκροτήματα όταν δημοτικός σύμβουλος παράταξης που συνήθως διάκειται αρνητικά, δήλωσε ότι θα υπερψηφίσει καθώς εκείνη την ώρα όλα έδειχναν ότι το θέμα θα καταψηφιζόταν.

Είναι όμως πράγματι εντυπωσιακό πως μέσα σε ελάχιστα λεπτά της ώρας άλλαξε θέσεις και απόψεις μια σειρά ανθρώπων.

Οι κ.κ. Βλάχος και Σταθόπουλος που δε δεχόντουσαν το κείμενο των Πετσατώδη-Σιδέρη, ξαφνικά λίγο πριν την ψηφοφορία το υιοθέτησαν, διότι αν ειλικρινά συμφωνούσαν με το περιεχόμενό του θα το είχαν αποδεχθεί και ενσωματώσει στην εισήγηση έγκαιρα. Ωστόσο από τη θεωρητική υιοθέτηση ενός κειμένου μέχρι την εφαρμογή του υπάρχει τεράστια απόσταση.

Βέβαια εδώ διαφαίνεται ότι οι κ.κ. Βλάχος και Σταθόπουλος ήταν έτοιμοι να δεχθούν τα πάντα και να συμφωνήσουν με τον οποιοδήποτε αρκεί να περάσει το θέμα.

Διότι όσο και αν κάποιος ισχυριστεί πως στην πολιτική όλα επιτρέπονται, εντούτοις όταν πρωτοκλασάτα στελέχη σου σε αδειάζουν δημόσια και με πάθος στην ομιλία τους προβαίνοντας σε βαρύτατες αναφορές, τότε όταν αντί να ζητήσεις να σε διευκολύνουν, δηλαδή να παραιτηθούν, τελικά αποδέχεσαι όσα σου λένε και δε λες κουβέντα για όσα είπαν, τότε αν αυτό δεν αποτελεί ήττα, τι είναι;

Φυσικά πέραν της ήττας της Δημοτικής Αρχής τίθεται ένα θέμα για τα τρία στελέχη της Δημοτικής Αρχής το οποίο θα αναλυθεί προσεχώς καθώς δε γίνεται μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας να εξαφανίζεται η ηθελημένη ασάφεια, η προχειρότητα, ο προσχηματισμός, η έλλειψη σχεδίου κ.ο.κ.

Εδώ όμως αξίζει να σημειωθεί πως η τύχη της πόλης και των χρημάτων μας παίζεται στον πολιτικό τζόγο.

Η πρόταση της αντιπολίτευσης για απόσυρση και επαναφορά του θέματος το φθινόπωρο μετά από σωστή προετοιμασία καταψηφίστηκε για μια μόλις ψήφο.

Και εδώ αρχίζει το ποντάρισμα.

Μόλις η αντιδήμαρχος Πετσατώδη ψήφισε ΝΑΙ, τότε ακολούθησε ο αντίδημαρχος Σιδέρης, ο Κώστας Χατζηανδρέου και η Ζωή Φωτεινού η οποία μέχρι εκείνο το σημείο είχε ασκήσει σκληρή κριτική στη Δημοτική Αρχή.

Το παράδοξο όμως συνεχίστηκε με την υπερψήφιση του θέματος από τους κ.κ. Γιαννακόπουλο και Κρητικίδη οι οποίοι αυτοακυρώθηκαν. Ενώ έλεγαν σε όλη τη διάρκεια της συνεδρίασης ότι δε θα το ψηφίσουν και ο κ. Κρητικίδης εκλιπαρούσε το Γιάννη Σταθόπουλο να αποσύρει το θέμα γιατί υπάρχει κίνδυνος για τη βίλα όπως πάει να αποκτηθεί, τελικά και αφού είδαν ότι οι επίφοβοι της συμπολίτευσης το ψήφισαν (συνεπώς είχε εξασφαλιστεί η υπερψήφιση), δεν είχαν κανένα πρόβλημα να κάνουν μια ωραία κωλοτούμπα όπως οι προηγούμενοι και να υπερψηφίσουν.

Αντίθετα άλλον περιμέναμε ως…λαγό να έδινε την ψήφο καθώς μας είχε προδιαθέσει ανάλογα, ωστόσο πονηρός πολιτικά όντας κατάλαβε ότι έπρεπε να κινηθεί διαφορετικά και το έπραξε.

Απογοητευτική και η Εφη Καψοκεφάλου που στα μεγάλα ζητήματα προβληματίζει. Στο Σιστοβάρη δήλωνε ότι θα ψηφίσει όχι και τελικά έριξε λευκό. Για τον Ιόλα σχολίαζε επί μήνες στο facebook και τελικά δήλωσε ότι θα ψηφίσει λευκό παρά την ξεκάθαρη θέση της παράταξής της. Ωστόσο βραχυκύκλωσε την ώρα της ψηφοφορίας και ψήφισε, έστω στο και ένα “όχι”.

Όσον αφορά τη σοβαρότητα με την οποία προσεγγίσθη η συνεδρίαση το είδαμε αφενός βλέποντας κοινοποιήσεις σε γκρουπς την ώρα της συνεδρίασης και αφετέρου μοιράζοντας γλυκά άνθρωποι που είχαμε κάνει μαύρα μάτια να τους δούμε σε δημοτικό συμβούλιο αλλά επιμένουν να κρατούν τη θέση.

Εν ολίγοις,

– Δεν απαντήθηκε το που θα βρεθούν τα χρήματα

– Δε δόθηκαν απαντήσεις σε βασικά ερωτήματα

– Δεν υπάρχει πλάνο αλλά πάμε για φασολάδες και γιορτές που κάναμε και στις πλατείες. Διότι και masterplan να μην υπάρχει όπως είπε ο Δήμαρχος πριν να αγοραστεί η Βίλα, ένα σχέδιο η Νίκη θα όφειλε να το έχει έτοιμο και ολοκληρωμένο από τα στελέχη της. Αλλά τι σχέδιο να υπάρξει όταν πχ άλλα λέει ο Γκόνης, άλλα ο Χατζηανδρέου και άλλα η Πετσατώδη;

– Η Δημοτική Αρχή υπέστη σε επίπεδο ηγεσίας βαρύτατη ήττα μη αντιδρώντας στα όσα βαρύτατα ακούστηκαν αλλά υιοθετώντας κιόλας το κείμενο των αντιδημάρχων

– Άνθρωποι γκριζάρισαν σε μια στιγμή το προφίλ που είχαν κτίσει προβληματίζοντάς μας για την πολιτική σοβαρότητά τους.

– Οι κ.κ. Γιαννακόπουλος και Κρητικίδης φαίνεται πως ήρθε η ώρα να “συνταξιοδοτηθούν” διότι χειρισμοί όπως οι χθεσινοί δε βοηθούν την υστεροφημία τους.

– Ευχάριστη έκπληξη και με ψυχή η Μαρία Ρεμπούτσικα που δεν αξιοποιήθηκε όσο θα έπρεπε.

– Ξεχνάμε πλέον τα έργα σε σχολεία, πεζοδρόμια, δρόμους και πλατείες.

– Από πότε η αγορά της βίλας Ιόλα με αυτόν τον τρόπο είναι επιθυμία “ολόκληρης” της πόλης; Υπάρχουν σχετικές καταστάσεις και ερωτηματολόγια; Πού βασίζονται οι βαρύγδουπες εκφράσεις;

– Θα πρόκειται για την πρώτη πώληση ακινήτου εν μέσω κρίσης σε τιμή μεγαλύτερη του κόστους απόκτησης και μάλιστα με σχεδόν διπλάσιο χρηματικό ύψος.

– Με αυτούς τους μεταστρεφόμενους ανθρώπους θα πορευθεί ο Δήμαρχος στην αγορά της βίλας; Αισθάνεται ότι πατάει γερά στα πόδια του; Πως θα υλοποιήσει το πλάνο του με συνεργάτες που τον άδειασαν και δεν πιστεύουν στην όποια στρατηγική του; Τι θα εφαρμόσει όταν υπάρχουν διαφορετικές και αντικρουόμενες μεταξύ τους απόψεις για το αύριο της βίλας; Αυτοί που σήμερα τον εξυμνούν, πρώτοι θα τον σταυρώσουν σε περίπτωση που η εξέλιξη των πραγμάτων δεν αποδειχθεί αυτή που περιμένουν. Ήδη άλλωστε έδωσαν δείγματα γραφής πριν λίγες ημέρες.

Share This Post